24/7/2008 - Ay ışığının ağıdı

“Adnan YÜCEL’in anısına saygıyla”

Sen
gök dediğimde
imgelerinle yıldız kaydırıp
yüreğinden seller akıtan
tepeden tırnağa insan

Kavak yellerinin sarhoş ettiği
sevgi ve umut dersinde
içimdeki çocuk ayrılıktan korktukça
kaygısına
acısına bakarak
dirençli yüreğin
ışık gözlerinle
harf harf hece hece dizelediğin 
kendine has düşüncelerinle
donatarak masayı
güldürürdün ayrılık yalanlarına
anason kokulu gecelerde

Sen
onulmaz sandığım yaralarımı güvenle açtığım
duygu yumağı

Yaşamının baharında
göçtün ya
dönülmez diyarlara
yakana taktığın badem çiçeğinin
buralardan hiç gitmeyen kokusu içinde
başımın tacı yıllarımın
dünden güne seslenen türküleriyle
donattım masayı
ve kadehimi sana kaldırdım

Halime bakıp halinden pay biçen ay ışığı
yücelen adının ardından halen yaktığı ağıtla
kadehime öyle hıçkırıklar düşürdü ki
yas tuttu düşen her damla
Çukurova topraklarında Akdeniz kıyılarında


yirmidörttemmuzikibinsekiz
Demet Duyuler Doğan